طلبتان را از دوستتان چطور بگیرید؟ پیامهای آماده برای یادآوری بدهی
رویتان نمیشود طلبتان را از دوستتان بخواهید؟ پیامهای آماده برای یادآوری بدهی، از دوستانه تا جدی؛ کی و چطور بفرستید و چطور دفعهٔ بعد کار به پیام نکشد.
سه هفته پیش برای تولد مینا کیک گرفتید: ۱٬۸۰۰٬۰۰۰ تومان، بین چهار نفر از دوستانش، یعنی نفری ۴۵۰ هزار تومان. دو نفر همان شب کارتبهکارت کردند. از دو نفر دیگر هنوز خبری نیست.
هر بار که میخواهید چیزی بگویید، فکر میکنید شاید زشت باشد، شاید یادش رفته، شاید این روزها دستش تنگ است. آخرش هم چیزی نمیگویید و آن ۴۵۰ هزار تومان میشود یکی از حسابهایی که معلوم نیست کی بسته میشود.
این خجالت آشناست. جایی که جواب هر حسابی «قابلی نداره» است، خواستن پول، حتی پول خودتان، سخت است. اما بیشتر وقتها طرف مقابل واقعاً یادش رفته و یک پیام کوتاه کافی است. قدیمیها هم گفتهاند: حساب، حساب است؛ کاکا، برادر.
چرا بهتر است زود بگویید
پولی که دیر برمیگردد، کمتر میارزد. دلار تیرماه حدود ۱۹۰ هزار تومان بود و حالا، در مهر ۱۴۰۵، حدود ۲۶۰ هزار تومان است. ۱۰ میلیون تومانی که تیرماه قرض دادهاید، اگر امروز برگردد، به دلار نزدیک ۲۷ درصد کمتر میارزد.
دلیل دوم سادهتر است: هرچه بیشتر بگذرد، گفتنش سختتر میشود. یادآوری بعد از یک هفته عادی است. بعد از شش ماه، شبیه گلایه است.
پیش از فرستادن پیام
- مبلغ دقیق را بنویسید. «اون پوله» مبهم است؛ «۴۵۰ تومنِ کیک تولد» روشن است و جای بحث ندارد.
- شماره کارت را همانجا بگذارید. هر قدمی که پرداخت را سختتر کند، آن را عقب میاندازد.
- خصوصی بفرستید. یادآوری جلوی جمع، حتی با شوخی، برای بعضیها ناخوشایند است.
- وقتش را درست انتخاب کنید. چند روز اول ماه، وقتی حقوقها واریز شده، بهتر از روزهای آخر ماه جواب میگیرد.
- یک پیام بفرستید، نه پنج پیام پشت سر هم.
پیامهای آماده
پیامی را انتخاب کنید که به رابطهتان و مدتی که گذشته میخورد، مبلغ و شماره کارت را عوض کنید و بفرستید.
| چقدر گذشته | کدام پیام |
|---|---|
| چند روز | دوستانه |
| دو سه هفته | با شوخی، یا مستقیم |
| بیش از یک ماه | جدی |
دوستانه، برای یادآوری اول
با شوخی، اگر رابطهتان این را تحمل میکند
مستقیم، برای یادآوری دوم
جدی، وقتی مدت زیادی گذشته
اگر جواب نداد
- بعد از دو پیام بیجواب، تلفن بزنید. حرف زدن بیشتر از پیام سوم جواب میدهد.
- اگر دوستتان واقعاً دستش تنگ است، قسط کردن بهتر از انتظار بیپایان است. یک مبلغ و یک تاریخ مشخص کنید و هر قسط را که رسید ثبت کنید.
- برای مبلغهای بزرگ، از همان اول قرض را مکتوب کنید: مبلغ، تاریخ و موعد برگشت، حتی در یک پیام.
اگر خودتان بدهکارید
کار درست این است که کار به یادآوری نکشد. اگر فعلاً نمیتوانید پول را برگردانید، پیش از اینکه طرف مقابل بپرسد خبر بدهید:
کاری کنید که دفعهٔ بعد پیام لازم نشود
بیشتر این خجالت از ابهام میآید: کسی دقیق نمیداند چقدر بدهکار است و پرسیدنش هم سخت است. اگر هزینه همان لحظه ثبت شود، مبلغ روشن است و یادآوری کار سختی نیست. در تالیو:
- هزینه را همان لحظه با مبلغ و سهم هر نفر ثبت کنید. هرکس در تالیو حساب داشته باشد، سهم و بدهیاش را در برنامهٔ خودش دارد.
- برای قرضی که به یک نفر دادهاید، در حساب دونفرهتان با او یک هزینه ثبت کنید: پرداختکننده شما، و با روش «دقیق»، کل مبلغ سهم او.
- وقتی موعدش رسید، در گروه روی اسم او بزنید و یادآوری بفرستید. تالیو مبلغ را از روی هزینههای ثبتشده حساب میکند و برایش یادآوری میفرستد؛ لازم نیست خودتان عدد بنویسید یا متن پیام انتخاب کنید. این دکمه برای کسی است که در تالیو حساب دارد.
- در گروه تلگرامی متصل به تالیو، بعد از «💰 وضعیت من» دکمهٔ «📣 یادآوری به بدهکارها» را بزنید. ربات اسم بدهکارها و مبلغ هرکدام را در همان گروه میفرستد. این یادآوری جلوی جمع است، پس برای جمعهایی مناسب است که با آن راحتاند.
اینکه سهم هر نفر چطور حساب میشود و چرا اول باید همهٔ هزینهها را جمع زد، در محاسبهٔ دنگ آمده است.